Ο Μοριάς (Πελοπόννησος) αποτελεί μια περιοχή με εξαιρετικά πλούσια μουσική παράδοση, γεμάτη με μοναδικές μελωδίες και στίχους που εκφράζουν την πολιτιστική κληρονομιά της. Ειδικά η Αρκαδία, ως κεντρική περιοχή του Μοριά, ξεχωρίζει για τα τραγούδια της, τα οποία είναι επηρεασμένα από τον πλούσιο πολιτισμικό διάλογο που αναπτύχθηκε στην περιοχή λόγω της μετακίνησης των πληθυσμών. Αυτή η ανταλλαγή και αλληλεπίδραση με τις γύρω περιοχές συνέβαλε στη δημιουργία ενός εξαιρετικά πλούσιου μουσικού ιδιώματος.
Αναφορικά με την περιοχή της Γορτυνίας, εντυπωσιακός είναι ο αριθμός των παραδοσιακών τραγουδιών που διασώζονται μέχρι σήμερα, όπως αυτά που προέρχονται από το χωριά Αγία Παρασκευή, Αλωνίσταινα, Ζυγοβίστι και άλλες περιοχές, όπως η Καρύταινα και η Ζάτουνα. Στην περιοχή της Κυνουρίας, παρατηρούμε επίσης πλούσια μουσική παράδοση, με τραγούδια που προέρχονται από την Τσακωνιά και τον Άγιο Πέτρο.
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα τραγούδια των περιοχών της Κορινθίας, όπως τα τραγούδια από τη Γκούρα και τον Φενεό, όπου εντοπίζονται και αρβανίτικες επιρροές. Η Αχαΐα, λόγω του έντονου αρβανίτικου στοιχείου της, διαθέτει τραγούδια που αξίζουν τη μελέτη, όπως αυτά από την Πάτρα και τα Καλάβρυτα. Η Ηλεία, αν και με λιγότερη μουσική παραγωγή, παρουσιάζει τραγούδια από περιοχές όπως η Αρχαία Ολυμπία και η Φιγαλεία.
Αντίθετα, οι περιοχές της Μεσσηνίας και της Αργολίδας δεν έχουν καταγράψει τόσα πολλά παραδοσιακά τραγούδια, κάτι που υποδηλώνει την ανάγκη για περαιτέρω μελέτη και καταγραφή της τοπικής μουσικής τους κληρονομιάς, καθώς έχουν μεγάλο πολιτισμικό πλούτο που αξίζει να εξεταστεί. Η Λακωνία, με την ιδιαίτερη μουσική της παράδοση, επηρεασμένη από τα νησιά και την Κρήτη, συνδυάζει τη στεριανή μουσική με τη νησιώτικη, και η μελέτη των μανιάτικων μοιρολογιών μπορεί να προσφέρει νέες ενδιαφέρουσες προοπτικές.
Πολλά τραγούδια που συναντάμε σήμερα στην Πελοπόννησο έχουν εξελιχθεί σε πανελλήνια γνωστά, διατηρώντας τη μελωδία και τον ρυθμό τους ενώ η στίχοι έχουν προσαρμοστεί σε διαφορετικές περιοχές. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το τραγούδι «Η Παπαλάμπραινα», το οποίο ακούγεται τόσο στη Γορτυνία, όσο και στη Μεσσηνία. Αυτό δείχνει την κινητικότητα των τραγουδιών μεταξύ των περιοχών και τη δημιουργία κοινών πολιτιστικών στοιχείων που διασώζονται μέσα από τις γενιές.